Het hart geldt als de zetel van de liefde en het gevoel. Vooral in de 19^de eeuw werd het hart als symbool van liefde en vriendschap veel in sieraden gebruikt. Het vreemde is, dat het bekende symbool van de liefde er helemaal niet uitziet als het werkelijke hart. De hartvorm met een inkeping tussen twee rondingen en een punt onder in het midden heeft zich ontwikkeld in de 14^de eeuw in Italië.  In de vroege middeleeuwen werd het hart min of meer juist weergegeven, dus anatomisch correct. In de Arenakapel in Padua heeft Giotto Caritas of de Goddelijke Liefde afgebeeld terwijl zij haar hart geeft aan een Engel. Het hart heeft  de vorm van een avocado, compleet met aders  en een stuk van de aorta.  Kort daarna verschijnt het ons bekende hartsymbool in de kunst. Waarschijnlijk is dat het gevolg geweest van een fout in een vertaling van een anatomische tekst van Aristoteles. In de 16^de eeuw is dit ontdekt, maar toen was het hartsymbool al zo ingeburgerd, dat het niet meer weg te denken was. En het ziet er ook heel wat aantrekkelijker  uit dan een anatomisch correct hart met aorta!