SHOPPING BAG

Geschiedenis van de armband

10/08/2014

De armband kennen we natuurlijk allemaal. Maar wat is de geschiedenis ervan? De Egyptenaren, Grieken en Romeinen droegen al armbanden. Niet alleen ter versiering, maar ook om de drager te beschermen tegen ziekte, vijanden of boze geesten.  De vroegste armbanden  zijn gemaakt van metaal, been, koraal of ivoor, en werden door vrouwen en  door mannen gedragen. Ze werden aan beide armen gedragen, en, afhankelijk van de mode (wel of geen lange mouwen), ook aan de bovenarm. Veel tegelijk, aan beide polsen dezelfde, of een enkele, fijne, ter versiering van een smalle pols. In de 18de en 19de eeuw werd de armband erg populair. Vaak zie je in die tijd armbanden met cameeën of medaillons. In de Victoriaanse tijd werden ze ook vaak al rouwsieraad gedragen, gemaakt van haar.

Ringen

11/05/2014

Over ringen valt heel wat te vertellen. Niet alleen vanwege  hun lange geschiedenis, maar ook omdat  ringen verschillende gedachten of gevoelens symboliseren. Dat zegt dus iets over de drager. En dan is er ook nog de mode!

Iedereen kent natuurlijk de trouwring. Omdat een  ring geen begin en geen einde heeft, is het waarschijnlijk het teken  van de oneindige huwelijkstrouw geworden. Vroeger was het  gebruikelijk de trouwring aan de linker hand te dragen: de hand die het dichtste bij het hart zit.

En dan aan de derde vinger, de ringvinger, omdat die vinger volgens oud volksgeloof het meest verbonden is met het hart.

In aanvulling op de verlovingsring en de trouwring kunnen ringen ook symbool staan voor de geboorte van een kind, voor een vorstelijk jubileum, ter nagedachtenis aan iemand  of iets, of als symbool van vriendschap.

Ringen in de 19de eeuw

11/05/2014

Vrouwen èn mannen droegen ringen. Maar damesringen vertonen het beste de verschillende modestijlen, de mannen gaan en gingen toch in het algemeen meer voor klassiek. Ringen in de 19de eeuw, die nog het best bewaard zijn gebleven, laten dus de mode uit die tijd zien.

In europa werd de mode voornamelijk bepaald door Frankrijk (Parijs) en Engeland (Londen). Van 1800 tot 1820 was dat in het algemeen klassiek van stijl, dat wil zeggen met eenvoudige, vrij strakke lijnen en weinig tierelantijnen. Tussen 1820 en 1860 was de damesmode kleurrijk, vrouwelijk en romantisch, net als de sieraden.  In Engeland werd de mode in de 19de eeuw met name bepaald door koningin Victoria, die na de dood van haar man Albert vooral in de rouw was. De damesmode tussen 1860 en 1885 was in Engeland dan ook een beetje overdreven en zwaar van vorm, waarbij zwart veel gebruikt werd. Na 1885 kreeg de damesmode weer een  slanker silhouette; de kleuren werden zachter. Dat zie je ook weer terug in de juwelen.

Valentijnsdag

01/02/2014

Er bestaan allerlei legenden over de oorsprong van Valentijnsdag. Volgens één van die legenden was er  een Romeins Lupercalia-feest op 15 februari, waarbij de namen van ongehuwde jonge vrouwen in een grote kom werden gegooid. Ongehuwde mannen mochten dan om de beurt een naam trekken. Tijdens het feest waren de twee jonge mensen die aan elkaar gekoppeld werden elkaars partner.

Toen in Europa het Christendom opkwam, werd dit heidense feest door de kerk verboden. In 496 veranderde paus Gelasius het Lupercalia-feest van 15 februari in St.-Valentijnsdag van 14 februari, en werd het gewoonte om elkaar de liefde te bewijzen door het sturen van bloemen, een (anonieme) groet of een cadeautje.

Engelse emigranten hebben Valentijnsdag geïntroduceerd in Amerika, waar deze traditie opgepikt werd door de commercie. Later is het vanuit de VS ook in veel Europese landen populair geworden

Sieraden schoonmaken

29/09/2013

Glans en schittering zijn al eeuwen lang belangrijke kenmerken van  sieraden. Maar antieke sieraden krijgen door de jaren heen een wat zachtere glans. Dat maakt ze juist bijzonder. Het is daarom niet altijd gewenst oude sieraden superschoon te maken.

Toch kan een sieraad van een lauw sopje met groene zeep en een zacht borsteltje weer helemaal opknappen. Voor Bonbijou probeer ik daarom op die manier het ergste vuil te verwijderen. Een andere mogelijkheid is om het sieraad enkele seconden onder te dompelen in een goud- of zilver schoonmaakmiddel, te verkrijgen bij de drogist. Dat is een scherp goedje en het stinkt vreselijk naar zwavel/rotte eieren. Raam open dus. Zachte steen zoals opaal, kan daar niet tegen. Ik gebruik dat middel dus voor de zekerheid alleen als het hele sieraad uit zilver of goud bestaat en geen stenen bevat.

Bovendien: niet alle sieraden kunnen tegen een sopje of ander vocht! Stenen die dicht zijn gezet hebben vaak een gekleurde folie op de bodem van het bakje liggen. Voor oude diamanten werd zilverfolie gebruikt. Dat werd gedaan om de diamant mooier te laten schitteren:  de slijptechniek was in het verleden nog niet zo gevorderd dat er optimale schittering mogelijk was, omdat het gereedschap daarvoor ontbrak. Diamant is immers heel erg hard en dus moeilijk te bewerken.  Wordt het folie in het bakje nat, dan wordt ze donker, en dan verdwijnt de schittering.

Voor dat soort gevallen is het schoonmaken met krijtpoeder een uitkomst. Zonder water dus! Alleen met een zacht (tanden)borsteltje wat krijt op het schoon te maken sieraad doen en dan maar borstelen. Het resultaat is verbluffend.

Krijtpoeder is te verkrijgen bij de drogist. De drogist in ons dorp was heel verbaasd: hij verkoopt krijtpoeder aan mensen die de rabarber wat minder zuur willen maken…

Zomer

15/07/2013

Deze zomer biedt Bonbijou lichtgekleurde en glitter sieraden, niet alleen in de vorm van insekten, maar ook  in de vorm van bloemen.

Ook licht gekleurde en zomervrolijke antieke ringen uit Engeland komen de komende twee maanden aan bod! Dus houd de webshop in de gaten…

Onder “Nieuws” vindt u meer informatie over costume en vintage sieraden. Klik daarvoor op de  ”Nieuws” button, scroll naar beneden, en helemaal onderaan de pagina vindt u “next page”. Als u daarop klikt vindt u een stukje over vintage of costume sieraden, en onder “sieradenparty”een stukje over bijvoorbeeld Trifari.

Beestjes op je bloesje

06/07/2013

Rond 1890-1910 waren de broches in het algemeen vrij klein vergeleken met de jaren daarvoor. Die kleiner broches werden in grote getale rond de halslijn of het decolleté gedragen, of op de kanten of tule shawl gespeld die het decolleté juist wat moest bedekken. Het hinderde niet als die broches nogal verschilden van stijl, materiaal, kleur of waarde: het ging om de hoeveelheid: hoe meer, hoe beter.  Broches in de vorm van sterretjes, halve maantjes, zonnetjes en  bloemetjes waren heel erg in de mode, net zoals insektenbroches. Vlindertjes, libelles, kevertjes en vliegjes waren in de jaren 90 van de 19de eeuw bijvoorbeeld  helemaal hot, net als zwaluwen, viooltjes, ankers en pijlen, kikkertjes en  hagedisjes….Vooral insecten waren geschikt om te laten zien waartoe een edelsmid in staat was: het maken van vliesdunne vleugeltjes. Dergelijke sieraden zijn erg kostbaar; in navolging daarvan waren de minder kostbare broches ook erg geliefd. Die werden industrieel vervaardigd. De zogenaamde “bar brooches” (staafbroches) werden in die tijd ook vaak opgespeld: een horizontaal staafje met daarop als enige aandachttrekker een kevertje, een vliegje of een ander beestje.

Kleur in antieke sieraden

26/11/2012

Kleur wordt en werd op verschillende manieren in sieraden gebruikt. Dat gebruik is natuurlijk afhankelijk van de smaak van de tijd, en die wordt voor een groot deel bepaald door de mode. Daarnaast heeft kleur vaak ook een symbolische waarde.  

Wat iedereen wel kent is het gebruik van zwart in rouwsieraden, waarvoor git en granaten (en dan de donkerste soort) veel gebruikt werden. Een minder bekend voorbeeld zijn de zogenaamde suffragette juwelen, die stenen met de kleur paars, groen en wit bevatten: vaak amethist, peridot en parel of diamant. Die kleuren stonden symbool voor de suffragettebeweging: de strijd om het vrouwenkiesrecht die in Engeland aan het begin van de twintigste eeuw gevoerd werd. Paars, groen en wit zijn dan ook te vinden in de vlaggen en banieren van de in 1908 opgerichte Women’s Social and Political Union. Paars betekende “Dignity”(waardigheid), groen stond voor “Hope” (hoop) en wit voor “Purity” (zuiverheid). Dat werd al gauw vertaald met G (green = give) – W (White=Woman) – V(Violet= Votes), maar die betekenis  is eigenlijk nergens terug te vinden in bronnen uit die tijd. Een voorbeeld van een dergelijke bron, waarin dus ook in de tijd zelf werd gesproken over suffragette juwelen, is de Mappin and Webb catalogus, uitgegeven door de Londense juweliers voor kerstmis 1908. Juwelen met deze kleuren waren echter al aan het eind van de 19de eeuw in Engeland in de mode! In het eerste kwart van de twintigste eeuw komt er steeds meer kleur naar voren in sieraden. Robijn, smaragd en saffier werd steeds meer gebruikt, naast diamanten die in allerlei vormen geslepen en gepolijst werden. De combinatie van één kleurige steen met bijvoorbeeld pareltjes of diamanten bepaalden lang het beeld.

In het algemeen geldt dat hoe zuiverder de kleur van een steen is, hoe meer die steen waard is. Dezelfde steensoort kan echter verschillende kleuren hebben, maar andersom kunnen verschillende soorten steen ook dezelfde kleur bezitten. Diamanten zijn juist meer waard naarmate ze minder kleur bevatten: hoe helderder en hoe minder kleur zichtbaar is, hoe hoger de waarde.

Kleur is dus geen betrouwbare bron voor het bepalen van de waarde van de steen, noch voor het determineren van de soort!

Bloedkoraal

30/10/2012

Aan bloedkoraal werd eeuwen lang magische eigenschappen toebedeeld. De Romeinen dachten dat bloedkoraal het kwaad kon keren en dat het een geneeskrachtige werking had. Ook kinderen moest het bescherming bieden tegen kwade invloeden. Nu nog is op internet te vinden dat bloedkoraal helpt bij bloedarmoede, hoge bloeddruk, ijzertekort, steenpuisten en bij het krijgen van tanden bij babies en kinderen. De steen werkt bloedstelpend, bevordert borstvoeding en heeft een positieve invloed op de benen”. Koralen komen in diverse soorten en kleuren voor, maar het meest bekend en gewild is het bloedkoraal, dat in de zee groeit.

De kleur kan per vindplaats erg variëren en is niet altijd egaal. Kenners verdelen de kleur in tien kleurgroepen: het begint bij wit en eindigt bij rood. Tussenliggende nuances zijn bijvoorbeeld vleeskleur, roze, rood en bruinrood. Er kunnen ook witte of lichte strepen of vlekken in het koraal voorkomen.

Bloedkoraal  werd heel vaak in streeksieraden gebruikt en al sinds de 16de eeuw in Nederland gedragen. Vooral in de 18de eeuw komt het veel in boedelbeschrijvingen voor. Niet alleen op het platteland, maar ook in de stad. In de 19de eeuw, rond 1860-70, werd het chiquer om granaat te dragen en raakte bloedkoraal in sommige delen van Nederland als onderdeel van een streeksieraad uit de mode. Bloedkoraal werd vooral gebruikt als kraal, maar ook cabochon (gladgepolijst, bol)  gezet in ringen, of als camee uitgesneden.

Omdat er een grote vraag naar bloedkoraal was, is er veel nagemaakt. Niet om te bedriegen, maar om het betaalbaar te houden. Daarom werden imitatie bloedkoralen kralen ook wel “sociale kralen”genoemd. Imitatie bloedkoraal werd vaak bij werkkleding gedragen, omdat men zuinig was op het echte bloedkoraal dat immers  kostbaar was. Glasimitaties kwamen net als “vals” granaat uit Bohemen.  Imitaties zijn onder meer gemaakt van kunststof, glas, palm- of steennoot, kunsthoorn, celluloid, been en witte koraal.  Imitaties hebben vaak een felle kleur, de gaten in de kralen zijn soms erg groot, alle kralen zijn precies even groot, het gewicht is veel minder en bij sommige kunsthoorn kralen zie je na een tijdje craquelé ontstaan.

In het boek “Van de goudsmid” van P.J. Minderhoud staan allerlei wetenswaardigheden over de historie en de ontwikkeling van Zeeuwse en andere streeksieraden. Er is ook veel informatie in te vinden over bloedkoraal.  Bovenstaande kennis over bloedkoraal heb ik onder meer uit dat boek.  Echt de moeite waard om eens in te kijken.

Verpletterend vintage

02/09/2012

De laatste jaren komt er steeds meer aandacht voor sieraden die gemaakt zijn in de vijftiger en zestiger jaren. Namen als Trifari, Coro, Lisner, en Hobe worden steeds bekender. Vooral Amerika kent al langer een schare verzamelaars van “costume and  vintage jewellery”. Dergelijke sieraden zijn gemaakt van goedkope materialen als plastic, koper, zilverkleurig, goudkleurig en geëmailleerd metaal, glas en parelmoer. Soms zien ze er in onze ogen wel erg opvallend en “glamourous”  uit; maar juist daardoor  geven ze  altijd een spectaculaire glans aan een saaie outfit. Bij Bonbijou vindt u  niet al te kostbare, gesigneerde èn ongesigneerde exemplaren die een sfeer van glamour, Hollywood en romantiek met zich meedragen…. Echte nep dus, met een glimlach!

Volgende pagina »